Lentja historike · Hulumtim i hapur
Shtresat e huazimeve
Çdo gjuhë merr dhe jep. Shqipja ka marrë nga latinishtja, greqishtja, sllavishtja, turqishtja e italishtja, dhe u ka dhënë atyre. Këtu nuk numërojmë "humbje". Shënojmë çdo fjalë me drejtimin e saj, dhe drejtimi testohet, nuk supozohet.
Katër drejtimet
Hyri në shqipDoli nga shqipjaNë të dy drejtimet / substrat i përbashkëtI pazgjidhur
Si testohet drejtimi
- Familja e fjalës: gjuha që ka foljen, emrat dhe fjalët e prejardhura nga e njëjta rrënjë është zakonisht ajo që e ka dhënë fjalën.
- Ligjet tingullore: fjala sillet si fjalë e trashëguar në njërën gjuhë dhe si e huaj në tjetrën.
- Data: kur dëshmohet fjala për herë të parë në secilën gjuhë.
- Gjeografia: ku është e përhapur fjala, dhe ku jetonin folësit e të dy gjuhëve bashkë.
Latinishtja
Shtresa më e madhe dhe më e vjetër e huazimeve, me fjalë edhe të trupit e të shtëpisë.
Hap shtresën →Greqishtja
E lashtë dhe e re, në të dy drejtimet: çfarë hyri, çfarë doli, çfarë mbetet e hapur.
Hap shtresën →Sllavishtja
Nga mesjeta, sidomos në veri.
Do të ndërtohetTurqishtja
Nga periudha osmane (shek. XV–1912).
Hap shtresën →Italishtja dhe venedikishtja
Bregdeti, tregtia, kisha.
Do të ndërtohetGjuhë të afërta
Mesapishtja
Gjuha e Pujës, shek. VI–II p.e.s.: sa e afërt ishte me paraardhësen e shqipes?
Hape →